Vragen? E-mail de Doping Infolijn: dopingvragen@dopingautoriteit.nl
https://www.dopingautoriteit.nl/wat_is_doping/geschiedenis_van_doping/doping_in_de_moderne_tijd

Doping in de moderne tijd

Met de opkomst van de (internationale) wedstrijdsport, namen ook de verhalen rondom middelengebruik toe. Aan het eind van de negentiende eeuw werden er allerlei chemische middelen, zoals strychnine (rattengif), cafeïne, cocaïne en alcohol gebruikt waarvan men dacht dat het de prestatie verbeterde. 

 Zo kreeg de Engelse marathonloper Thomas Hicks tijdens de Olympische Spelen in St Louis in 1904 na ongeveer 30 kilometer een inzinking. Zijn begeleiders gaven hem toen een mengsel van strychnine en brandy waar hij inderdaad van opknapte. Hij vervolgde zijn race maar kreeg enkele kilometers voor de finish nog een inzinking. Zijn begeleiders gaven opnieuw een mengsel van strychnine en brandy en hij was nu in staat om de marathon te voltooien. Strychnine is een behoorlijk giftig stimulantium en het staat tegenwoordig op de dopinglijst. In 1904 was dit middel nog niet verboden, omdat er toen nog geen dopinglijst bestond.  

 In 1928 was de Internationale Atletiekfederatie (IAAF) de eerste sportorganisatie die dopinggebruik officieel verbood. Ook andere sportfederaties volgen dit voorbeeld, maar omdat er geen testmogelijkheden voor handen waren was het verbod op doping niet effectief.

In de dertiger jaren werd het mogelijk om anabole steroïden te maken.

Na de Tweede Wereldoorlog werden er binnen de sport amfetaminen en anabole steroïden gebruikt om de prestatie te verbeteren.

In 1966 startten de UCI (wielrennen) en de FIFA (voetbal) als eerste Internationale federaties met dopingcontroles.

In 1967 stelde de medische commissie van het IOC voor het eerst een dopinglijst vast.

In de tweede helft van de twintigste eeuw leidden nieuwe inzichten ertoe dat stoffen en methoden, die in eerste instantie bedoeld waren voor medische toepassing, ook gebruikt kunnen worden om sportieve prestaties te verbeteren.

 Een bekend voorbeeld van zo’n medicijn is erytropoëtine, kortweg EPO. Dit medicijn stimuleert de aanmaak van rode bloedlichaampjes en wordt in de geneeskunde toegepast bij bepaalde vormen van bloedarmoede en als voorbereiding op grote operaties. (Duur)Sporters, zoals wielrenners en (lange afstand) lopers passen het toe om langer op een hoger niveau te kunnen presteren.

Follow us: